همه ماجرا بازمی‌گردد به افول مالی و بدهی انباشته ۳۴ تریلیون دلاری (با نرخ رشد روزافزون) و آمریکای ترامپ به شکل سراسیمه‌ای می‌کوشد آن را با سرکیسه کردن متحدان عرب و اخذ تعهدات مالی سنگین متوقف کند.

موضوع اصلی منطقه قفقاز جنوبی، انعقاد پیمان صلح میان جمهوری آذربایجان و ارمنستان است. پس از جنگ میهنی دوم و اقدامات ضدتروریستی مورخ ۱۹–۲۰ سپتامبر 2023، فرصت‌های جدیدی برای پیمان صلح پدید آمده است. با این‌حال هنوز موانعی بر سر برنامهٔ صلح وجود دارد. یکی از اصلی‌ترین این موانع مربوط به نقشهٔ مناطق مین‌گذاری‌شده است. ترور مین — به‌طور کلی — یکی از شاخص‌های اصلی تروریسم ارمنی است.

در سال‌های اخیر، شاهد شکل‌گیری نوعی همگرایی اقتصادی و امنیتی میان جمهوری آذربایجان، ترکیه و اسرائیل بوده‌ایم؛ روندی که ریشه در همکاری‌های انرژی، تجارت منطقه‌ای و پیوندهای نظامی–فناورانه دارد.

روابط ترکیه و اسرائیل وارد خطرناک‌ترین مرحله خود در دهه‌های اخیر شده و هر دو طرف اکنون آشکارا از احتمال رویارویی نظامی صحبت می‌کنند. آنچه با تنش‌های دیپلماتیک بر سر غزه آغاز شد، اکنون به یک رقابت استراتژیک گسترده تبدیل شده است.

فشارهای سیاسی جمهوری آذربایجان بر ارمنستان بعد از جنگ دوم قره باغ برای ایجاد گذرگاهی با نام «زنگزور» آن چنان شدت گرفته که دولت های مختلف را به واکنش در برابر ایجاد و شیوه مدیریت آن واداشته است، واکنش هایی که هر یک نشان از نگرانی هایی عمیق درباره آینده ژئوپلتیک قفقاز جنوبی دارد. البته نویدهایی برای شراکت در سود حاصل از این فرصت را نیز در بر می گیرد. 

آغاز جنگ 12 روزه بین جمهوری اسلامی ایران و رژیم صهیونیستی در 23 خرداد ماه 1404 نقطه عطف توجهات سیاسی و رسانه ای جهان بود. دیپلمات های ایرانی چندین هفته بود که در مذاکره غیرمستقیم با دولت ایالات متحده آمریکا بودند و دولت عمان می کوشید تا نقشی سازنده در این بین ایفا کند، اما همان گونه که رهبر معظم انقلاب نیز پیشتر تاکیده فرموده بودند: «این مذاکرات یک فریب بود».

پنج سال از اعلام طرح «صلح ابراهیم» توسط ایالات متحده و رژیم صهیونیستی گذشته است؛ طرحی که با هدف عادی‌سازی روابط اسرائیل با برخی کشورهای عربی و ایجاد ائتلافی علیه ایران و محور مقاومت شکل گرفت. هدف اصلی آن، شکستن قبح رابطه با اسرائیل در منطقه بود.

پ.ک.ک در سال ۱۹۷۲ توسط سازمان آپوچی قطبیان، که یک سازمان مارکسیستی قوی بود، تأسیس شد. اعضای آن در تلاش برای مقابله با سرمایه‌داری و مبارزه ملی برای احقاق حقوق ملت‌های ستمدیده بودند. این سازمان سیاسی مسلح در تفکر خود مشکل داشت. ‎

از سال ۲۰۱۴ تا کنون که رجب طیب اردوغان رئیس‌جمهور ترکیه است، شاهد تغییرات زیادی در این کشور بوده‌ایم. با توجه به تحولات اخیر، می‌توان به دیکتاتوری کامل او اشاره کرد. بازداشت اکرم امام‌اوغلو، رقیب جدی اردوغان، خشم مردم ترکیه را چندین برابر کرده و منجر به اعتراضات گسترده‌ای در استانبول، ازمیر و سایر شهرها شده است.

تشدید تنش‌های تجاری میان ایالات متحده و شرکای اصلی آن، از جمله چین و اتحادیه اروپا، نه تنها بازتابی از اختلافات اقتصادی، بلکه نشانه‌ای از رقابت استراتژیک برای تعیین قواعد بازی جهانی است.